Yarı ilgisizlik, yarı kötü niyetten oluşan bir çirkef içinde yüzüyoruz.
Zaten en büyük aptallık, insanın kendi hissetmediği duyguları gülünç bulması, ayıplamasıdır beyefendi.
... hatıralarım , kusurlarım ve kişiliğim , var olmama fikrini kabullenemiyorlar , benim için ne hiçlik istiyorlardı , ne de kendilerinin olmadığı bir ebediyet.
Hayat, seven insanların daima bekleyebileceği mucizelerle doludur.
Seçkinliğin bayağılığa bu şekilde köle oluşunun birçok evlilikte kural olduğu sonucuna varmak için, tam tersini düşünmek yeterlidir: Nice üstün nitelikli kadın vardır ki, bir dangalağın kendilerini büyülemesine, en ince sözlerini acımasızca kınamasına izin verirler ve onun en yavan şaklabanlıkları karşısında, sevginin sonsuz hoşgörüsüyle kendilerinden geçerler.