İnsan bazen kaybolur. Benim de başıma geldi. Kendimi aramaya başladım. Çok yere bakındım, nereye gittiysem nafile. Aslına bakarsanız kendini bulabilmek için başka yere bakmak acizliktir. Keşke yeteri kadar gücüm ve cesaretim olsaydı da içime bakabilseydim. Tabii görebilecek bir göze, anlayabilecek bir kalbe ihtiyaç var, onu da zamanla öğreniyor insan.
Xanax gibi, dinginliğimizi engelleyen endişe duygusundan bizi kurtaran yatıştırıcılarımız var. Stoacıların varmaya çalıştığı dinginliğe giden bir "kestirme" söz konusuymuş demek. Kitapçıdan Seneca'nın kitabını alacağımıza doktora gidip bize Xanax yazmasını isteyelim.