insan bazen herkesin sırtında bir kamburmuş gibi hissediyor. nereye gitsen orada fazlasın sanki. insanın bazen ölesi geliyor. öyle laf olsun diye değil, hakikaten ölesin geliyor bazen. koca dünyada bir sana yer yokmuş gibi. evin yıkılmış da altında kalmışsın gibi. sanki her güzel şey eskide kalmış ve hiç tekrarı olmayacakmış gibi. İbrâhim Tenekeci'nin;
"kendimden yana zararım büyük,
imkanım olsa da olmasam bazen." dediği...
Biz zannediyoruz ki insan ölünce çürümeye başlar. Doğru değil. İnsan doğduğu andan itibaren çürümeye başlıyor. İnsanı çürüten ölüm değil, hayattır. Başkasından değil, kendimden biliyorum.