Duygular gibi ruh hâlleri de bulaşıcıdır. İçinde bulunulan zamana ve mekâna siner, onlardan etkilendiği gibi onları etkiler de... Kötümserlik bırakın bitkileri, hayvanları, insanları, çakıl taşını bile olduğundan daha tozlu, daha sert, daha sevimsiz gösterir. Karşılaştıklarının doğasına özgü ne kadar iyi vasif varsa onları geriye iter, işlevinin dışındaki uyuşum mayışık, sünepe, edilgin özellikleri vehmettirir. Bir ışık kaybı olarak kötümserlik; bakılana, görülene, dinlenene, düşünülene, dokunulana ve her türden temas edişe soğukluk verir, soğukluk üfler, solukluk ekler. Gözlerindeki ışık karanlığı getirir, karanlıktan beslenir, içine karanlık alır.