Birliğin başındaki kişi ya hiç tanımadığımız ya da çok iyi tanıdığımız biri olacaktı ve sonunda ikisi de oldu...
Daha önce milyon kez bahsettiğim gibi, katiller cetesi favori serilerimden biri. Hal böyle olunca çok daha güçlü bir final beklemiş olmak da hakkım diye düşünüyorum. Kaldı ki kitap boyunca güçlü bir finale doğru gittiğime de emindim ama final... Vasattı. Kötü bir kitap değil ama iyi de olmamış. Özellikle sonlarında yazarın bıkkınlığı kaleminde o kadar belli oluyordu ki... Sanki bunalıp bir şeyler karalayıvermiş gibiydi. Ayrıca yıllar boyu özenle inşa ettiği karakterleri çat çat harcamış, mutlu bir sonu bırak, bir son yazmaya dahi tenezzül etmemiş. Hadi serideki favori karakterim ve Izabel ile shiplediğim biricik kalbim Niklas'ı veda bile ettirmeden sürgün ettirdin peki ya Frederick? Bu adamı bu hale getirmek için kişisel bir garezi olsa gerek yazarın. O kadar hayal kırıklığına uğradım ki... Hadi böyle bir son yazdın, bu haltı yedin, kapanışta onun gözünden iki kelimelik bir bölüm eklemek çok mu zordu? Hele Izabel'in gözünden yazılan o son bölüm... Kız çocuk olunca peşine düşme, nerede napiyor, kime evlatlık verilmiş deme, bunu da "kızımı bu hayata sürükleyemem, çok tehlikeli" diye akla ama iş oğlan çocuğuna gelince vay efendim benim asssssslan evladım errrrrkek gibi benimle birlikte bu hayatı sürecek errrrrrkek babasıyla paşammm benim errrkek oğlum de... İsmi de Zattiri Zort gibi bir şey koyuyor sırf kocasına gıcıklık olsun diye ruh hastası. Vallahi düşündükçe afakan basıyor bana, daha eleştirecek bin tane şey var, özellikle de şu yeşilçam vari üçüz kardeş muhabbeti ve onun da bir yere bağlanmayıp öyle askıda kalması hakkında ama yazdıkça deliriyorum. Umarım ki yazar spin off Niklas ve Frederick yazar da biraz moral olur diyeceğim ama bu akıl tutulması
