İnsan üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su
Bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu.
Geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gerçek
Siz, hayat süren leşler, sizi kim diriltecek?
Kaf dağını assalar, belki çeker de bir kıl!
Bu ifritten sualin, kılını çekmez akıl!
| Necip Fazıl
Kulluk yaşamın anlam ve amacıdır. Bu amacı idrak ve onun gereklerini ifa etmek yaşamın ruhudur. Bu amacı kaybeden insan kendisine sürekli olarak kötülüğü emreden nefsinin verdiği vesveselerle aklını ve gönlünü bulandıran şeytanın ve onu madde âleminin bataklığında boğmak isteyen dünyanın süfliyatının çapraz ateşi altında yürüyen bir ölüye dönüşür. Çünkü iman ve itaatin kalbe dönen bir nuru, inkar ve isyanın da kalpte peyda olan bir karanlığı ve bir lekesi vardır.
Ezcümle, kabir, insanın bu dünyada iman ve amelleriyle inşa ettiği manevi bir yapı; ölüm öte âlemlere açılan bir kapıdır. Herkes o kapıdan geçecek ve herkes eninde sonunda ektiğini biçecek: Rüzgar eken fırtına, isyan eken cefa, kulluk eken sefa..
"Âdemoğlu malım malım deyip duruyor. Ey âdemoğlu! Yiyip tükettiğin, giyip eskittiğin veya sadaka olarak verip sevap kazanmak üzere önden gönderdiğinden başka malın mı var ki?"
(Müslim)