Öğrenen, okuduğunu anlayan, kullanıcısını analiz eden, en derinden istediğin şeyleri yerine getiren muhteşem bir bilgisayar programı. Yapay zekanın başarıyla kodlanıp oyuna entegre edilmesi sayesinde bir silaha dönüşen, oyuncularını bağımlı hale getirip gerçek hayattan görevler veren bir oyun Erebos. Yapay zeka, distopya, hatta fantastik türlerinde izlediğim bir kaç yabancı dizinin tadını aldım okurken. Beni ikiye böldü desem yeridir. Sanki gerçek hayatı ayrı, oyun kısımlarını ayrı bir fantastik kitapmış gibi hissettim, okurken bile oyun olduğunu unutup kendimi böylesine kaptırmak endişelendirmedi değil. Oyuncularına son görevlerinde intihar etmelerini söyleyen ve bu yüzden yurtdışında bir çok çocuğun ölümüyle sonlanan oyun geldi aklıma sık sık. Siz ne düşünüyorsunuz bağımlılık derecesine varan bilgisayar oyunları için?
Müthiş akıcı, heyecanın hiç azalmadığı, gizem ve bilmece dolu kurgusuyla sevdiğim ve unutmayacağım bir kitap oldu. Oyun oynarken dahi insanın kişiliğinin nasıl değişebileceğini çok güzel anlatmış. Çocuklarımız için bir tehdidi anlatmış belki de. Yemek yemeyi, uyumayı unutup, arkadaş yerine tüm gününü pc başında geçiren çocuklar yok değil maalesef...
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Kader bazen öyle bir yol çizer ki, hiç ait hissedemediğimiz yerden ait olduğumuz iki farklı yere savruluruz. Yazarlarımız da kaderin bu oyununu çok güzel kurguya dökmüş. İki farklı aidiyet arasında kalmak, kendini bulma yolculuğu ve kayıplar... Bir de erkeklerin şiddet dolu dünyaları içinde hüzne boğulan kadınlar... Tamam en güçlü sizsiniz, tamam en şiddeli sizsiniz, tamam! Peki bizim gücümüz? Sizden kesinlikle farklıyız ama eksik? Asla! Gücünüzü ve kendinizi kaybettiğiniz nokta tam da burası.
Bitmeyen bir son... Şimdilik son. İkinci kitabı merakla bekliyorum ancak düzeltiyi yapan Sibel hanım daha dikkatli olsun isterdim. Umarım ikinci kitapta daha dikkatli olur. Heyecan ve keyifle okuduğum bir kitaptı.
Keyifli okumalar.
Herkese selamlar
Bugun size #redzonerivals serisinin dördüncü kitabi olan #hailmary #çaresizatis ile geldim. Serinin genel havasi kolay okunabilir bir spor romantizmi olmasi. Icerisinde oyle aman aman olaylar yok ama yine de okurken keyif veriyor. Zira bu kitaptan da keyif aldim. Ama favorilerimden biri oldu mu? Hayir.
Futbol takımının en çapkını ve en zirtopozu olan Leo kahrolasıca Hermandez ile Huysuz Mary'nin geçmişten gelen bir hikayeleri vardi. Mary bu hikayeyi baştan sona bilip nefretini kussa da bizim safo Leo bihaber vaziyette kizin pesinde gezdi durdu. Aslinda Mary'nin nefretinin boyutunu gorunce, geçmişteki hikayenin dikkat çekici bir sey oldugunu sanmıştım. Ama bana kalirsa hic de oyle sansasyonel bir havasi yoktu durumun. Normal şartlarda yazar bu klasik, klise olmus mevzuyu derinlemesine veya hissedilir sekilde yazmasini saglasaydi, eminim ki tadından yenmezdi. Ama bence cok genel gecer olmustu bu anlatim ile. Yani sanki Mary kendi kendine gelin güvey olmustu. Leo'nun dünyadan haberi yoktu. Hani bir laf var ya "Fare dağa küsmüş dağın haberi olmamış." Ayni bu misaldi. Yine de buna ragmen Leo guzel adamdı vesselam. Yaptığı hataların farkinda olmasa da kendini affettirmek için cok çabaladı. Mary iyi süründürdü ama cidden boşunamı. Keske yillar boyunca çocuğa bu kadar kurulmayip konuşsaydı.
Mary ve Leo ayni okula gitmis olan ama okuldan değilde İnternet oyunu ile arkadaşlık kuran çocuklardır. Mary o zamanlar bakımsız gözlüklü dişleri telli bir kizdir ve okulda çoğu çocuğun alay konusu olduğundan arkadasi yoktur. O da kendini pc oyunlarına vermiştir ve bu konuda da epey iyidir. Leo ise o zamanlarda bile yakışıklı ve futbol takımının yildizidir ve O da tam bir oyun kurdudur. Mary Leo'nun farkinda olsa da duyguları platoniktir. Bir gun ikili oyun sırasında
Romaneke Berbad, Evîneke Vasat
Min li cihekî xwendibû digot jiyan ne ewqas dirêj e ku meriv tê da pirtûkên ne xweş jî bixwîne. Ev gotin hewqas rast e ku ez her carê tînim bîra xwe. Min îro ev gotin dubare kir piştî xwendina berhema Firat Cewerî. Derza dilê min.
Dema cara ewil ez çav bi navê pirtûkê û wêneyê bergê ketim meraq û kelecaneke xurt li min hasil bû, min got pirtûkeke mûazzam li benda min e. Piştê ku min dest bi xwendinê kir, du sê rûpelên ewil ew meraqa min hîn jî berdewam bû, pirtûk xweş dixuya.
Cureya pirtûkê roman e û di navbera du lehengên sereke da derbas dibe: Alan û Malîn. Roman ji nameyan pêk tê, nameyên ku Malîn ji Alan ra dinivîse. Herçî min nas dikin baş dizanin ku ez çiqas ji nameyan hez dikim. Nivîsandin û xwendina nameyan zewqeke mezin dide min, herwiha di edebiyatê da jî. Dema min dît ev pirtûk ji nameyan pêk tê gelekî kêfxweş bûm. Lê mixabin di nameya ewil da ez hêvîşkestî bûm...
Heta min pirtûk qedand êş kete serê min, dilê min xeliya.. Ew çi rêzikên bêteşe bûn. Çi rêzikên bê wate û bê hest, mîna gûzeke pûç. Rast e, zimanê Cewerî heta tu bêjî sade û herikbar e lê ev têra çi dike? Ziman bi tena serê xwe dikare berhemekî serkeftî bike an jî bide hezkirin? Naxêr...
Nizam nivîskar xwest bi wê lehenga jin çi bike, ew gotinên erzan û dubarekirî, ew evîna dûrê aqilan.. evîna ku ez dizanim ne welê ye.. Ew nameyên dirêj û bê ruh.. Heta ji destê min bê ez zû bi zû derheqê pirtûkeke kurdî da tiştên neyênî nanivîsim ji bo xwînerên kurdî ji xwendina kurdî sar nebin lê ev jî rastiyek e, bi kurdî be jî her pirtûk nayê xwendin, divê mirov bikaribe pirtûkên baş û ne baş ji hev derxe da ku edebiyat erzan nebe, bereksê wê divê bikaribe bigihîje, berz û bilind bibe.
Welhasil, xwendina vê pirtûkê tiştek li meriv zêde nake.. tabîî ev fikra min a şexsî ye, êdî hûn û zewqa xwe ya edebî...
Li ser Mîrzayê(n) Reben
Şahbanûya femînîzma kurdî, Suzan Samanci dîsa çi kiriye, lê kiriye, ta bi derziyê kiriye, hûr û kûr honandiye û daye destê me. Merî dixwaze heta sibê pesnê sekn û şêwaza wê bide; hewqas resen, hewqas bi xwe bawer ku hêviyên me geş dike ji bo femînîzmeke xwerû û lokal.
Min Samanci bi vê pirtûkê nas kiribû di sala 2019an de. Pirr kêfxweş bûbûm û min hîs kiribû ku ev jina jêhatî wê profîla jinên di edebiyatê de biguherîne, hin qaliban bişkêne, gotinên jiberkirî û siloganên pûç bide ber pehînan. Wisa jî bû, qelema wê daîm be.
Mîrzayê Reben, çîroka wan mêran e ku di nava xwe de hemû nakokiyên zayendî dihewînin, bi nexş nemûşan, bi fend û lîstikan konê baviksalarîyê hûr vedidin. Pirtûk bi me dide zanîn ku di nava her mêrekî de Mîrzayekî (reben) xwe telandiye. Di her firsendê de xwe nîşan dide û dema înkarê dîs xwe di hundir de vedişêre.
Lehengê pirtûkê Mîrzayê Kurd, ji ber pirsgirêkên aboriyê wek penaber li Ewropayê dijî, lêbelê vê rastiyê nayne ser xwe, li Ewropayê li ser pişta partiyê ji xwe ra cihekî qewîn çêdike, xwe wek mexdûrê nasnameya neteweyî dide nîşandin; bi jinên ji welatê cur bi cur ra têkiliyên zayendî datîne, bi van herdu rêyan rebeniya xwe di bin konê mêraniyê da vedişêre. Lê em dibînin ku di dawîya pirtûkê de Mîrza li xwe mikur tê, hemû kiryarên xwe yek bi yek qebûl dike û tîne ser xwe. Ev jî hêviya meriv xurt dike ku rojekî hemû Mîrza li xwe mikur bên! :)
Samanci, bi rastî jî çavdêreke gewre ye. Çawa bi zimanekî hewqas sivik mijareke hewqas muhîm vedibêje, dişayesîne, dikole û digihîne encamekî. Hunera vegotinê tam olarax ev e:)
Ez hemû pirtûkên Samanci yên bi kurdî wek metnên sereke yên femînîzma kurdî pênase dikim û vê yekê her carê diparêzim. Divê her pirtûkeke wê bi hûrgilî bê nirxandin û bêtir bê xwendin di nav xwînerên xwedî hişmendî de. Ez bi meraq
Geç kalmış gibi de olsam bilgisayar bilimine giriş
Kitap çok şeker ve korkutucu bilgisayar alemine renkli ve eğlenceli bir pencere aralıyor. Benim gibi teknolojiyle çok geç tanışmis ama yine de öğrenmek ve gelişmek isteyenler için başlangıç niteliğinde kısa hap bilgiler iceren güzel bir bilim kitabı. Ben şahsen kodlama yapay zeka vs alanlarda da kendimi gelistirmek istiyorum. Bu kitabı start cizgim olarak görüyorum. Umarim ihtiyarlamadan PC ve teknolojiyi iyi ogrenmis olurum. Okumanızı tavsiye ederim. Eğer benim gibi bilgisayara geç de olsa merak sardiysaniz.