Pebble
@pebb
witness of the earth
good vibes only.
insanı insan yapan kitaplardır.
Onuncu Köy
317 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Kavuşamayan aşıkları çağıran uçurumda esen rüzgârdır efsaneler; dağların doruğu, kayaların sessizliği, göllerin dibindeki yansımalardır.
Efsane, güzellikler evrenidir; dil şölenidir. Bazen kilim motifinde gizli bir sevda olur renk renk konuşur; bazen de bir kuşun kanadına takılır özgürlüğe uçar. Bazense aşktır yüreğin derin denizlerinde çalkalanan.
Efsane, zamanın onsuzluğuna açılan ölümsüz bir başkaldırıdır. Efsane dağın taşın sesi, ıssızlığın yankısıdır.
Bu topraklarda yiğitlik, dürüstlük ve erdemdir efsaneler. Haksızlığa, adaletsizliğe, zorbalığa direnmenin öteki adıdır.
Efsaneler Anadolu’nun özü, ruhu, can damarıdır…
İbrahim Zeki BURDURLU (1922-1984)
Şair, yazar. Ortaöğrenimini İstanbul Erkek Öğretmen Okulu’nda, yükseköğrenimini Gazi Terbiye Enstitüsü’nde tamamladı (1948). Lise ve eğitim enstitülerinde Türkçe, edebiyat öğretmenliği yaptı. Ahmet Kutsi TECER’in yönettiği dönemde Ülkü dergisinde (1941-1945) yayımladığı şiirlerle halk şiir geleneğini, yeni anlatıl biçimleriyle zenginleştirme çabası gösterdi. İlk gençliğe özgü içtenlikle gerçekçi özlemleri birleştiren ilk kitabından (Toprak İnsanları) sonra da temel olarak aynı anlayış çizgisine bağlı kaldı. Sanat ve Edebiyat, Millet, İstanbul, Fikirler, Şadırvan, Su, Hisar, Varlık dergilerinde yayımladığı şiirlerin, araştırma yazılarının, eleştirilerin yanı sıra başarılı masallar ve oyunlar da yazdı.
İbrahim Zeki BURDURLU, modern şiirle halk şiirimizi kaynaştırmaya çalışmıştır. Şiirlerinde, bireysel duyguların yanı sıra toplumsal temaları da işler. İlk şiirlerinde görülen anılarına sıkı sıkıya bağlılık, daha sonra yerini Atatürk sevgisine, Kıbrıs özlemine, memleket gerçeklerine bırakır. Doğup büyüdüğü yerlerin yöresel renkleriyle yaşantılarını, halk şiirimizin geleneklerinden yararlanarak kendine özgü bir deyişle
Reklam
Sevgilerimizin kaynağını doğduğumuz yer teşkil eder.
Gözlerimizi bağrında açtığımız; ilk havayı körpe ciğerlerimize mâvi gökleri altında doldurduğumuz, çeşmelerinden ilk suyu içtiğimiz, dünya yemişlerinin türküsünü ilk defa bahçelerinde tattığımız toprak, onun için ana sevgimizdir.
Her insan biraz rejyonalisttir.
Doğduğumuz yeri bütün varlığımızla kıskanırız. Bu aşırı kıskanmadan vatanperverlik doğar. Bir şâirimiz
Bayrakları bayrak yapan rengindeki kandır
Toprak, eğer uğrundan ölen varsa, Vatan’dır
beytiyle yurt aşkını, vatan sevgimizi söylemek ister.
Aslen Macar olmayan Şâir Petöfi, Macaristan’da doğup büyümüş ve Macaristan toprakları için can vermiş örnek bir vatanperverdir. Vatanperver Petöfi; hayatı ibretle mütalea edilecek bir insandır. İbretle diyorum; O, özbeöz Macar olan bir insan kadar Macaristan’ı sever, Macaristan’a âşıktır. Vatandaşlık terbiyesi mevzuunda üzerinde ehemmiyetle durulacak güzel bir örnek sayarım.
Tarihi, eşsiz vatanperverlerin yararlıklariyle, kahramanlıklariyle dolu Türk milletinin yurt sevgisini, sanatın bilhassa şiirin dilinde bol bol bulmak mümkün… Biz, bu “mümkün”e güvenerek; insanlığın ölmez bağlarından biri olan yurt sevgisi üzerine yazılmış ve söylenmiş güzelleme, destan ve koşmalarla türküleri toplamağa başladık. Bunda ilk düşüncemiz: Alfabeden sonra ilk okunması gereken bir “Ana okuma kitabı”na taslak hazırlamaktı… İşte, bu inanla derlenen, yurt ve yurt güzelliklerini dile getiren türkü destan, koşma ve güzellemelerin bir araya gelmesinden bu kitapçık ortaya çıktı: Çok çeşitli çiçeklerle bezenmiş bir yurt bahçesi…
Ali Mümtaz AROLAT’ın şiirleri, “Ali Hasan” imzasıyla, bir hece vezni hareketi oluşturmak için Celâl SÂHİR tarafından ayda bir yayımlanan Kitaplar dergisinde; “Seza” imzasıyla Şair (1918-1919) ve Nedim (1919) dergilerinde yer aldı. Ali Mümtaz AROLAT, kendi adını kullanarak Yeni Mecmua, Milli Mecmua ve özellikle Yahya Kemal’in edebi başkanlığında yayımlanan Dergâh dergisinde şiirler yayımladı. Yahya Kemal, AROLAT’ı “yeni bir zevk ve tahassüs” getiren şairler arasında saydı. Nihat Sami BANARLI’nın “hece ile şiire canlı ve hareketli bir ses katarak, ileri bir şiir anlayışı ile birtakım renk, ışık, su ve gece şiirleri terennüm eden bir şair” olarak tanıttığı AROLAT, daha sonra serbest nazımla da şiirler yazmıştır.
Havaî genç,
sakın şiire dokunma;
İç zevk kâsesinden
bir yudum şarap.
Kendine ebedin
zehrini sunma,
Kalbin viran olur
hayatın harap.
Ali Mümtaz AROLAT, 1897-1967 yılları arasında yaşadı. İlk ve orta öğrenimini Galatasaray Sultanisi’nde yaptı. Burada öğrendiği Fransızca, onu Fransız edebiyatını, şairlerini tanımaya, bu şairlerin etkilendikleri akımları okuyup öğrenmeye yöneltti. On yedi yaşındayken ilk şiir denemelerini yazdı, bu denemelerinde aruz vezniyle birlikte konuşma dilinin özelliklerini de kullandı. Galatasaray Sultanisi’nin son sınıfındayken, gönüllü olarak askere gitti, Suriye Cephesi’nde savaştı. Terhis olduktan sonra, öğrenimini Âli Ticaret Mektebi’nde tamamladı.
Puan vermedi
AHMET RASİM (1865-1932)
İstanbul’da doğdu. Çocukluğu annesinin yanında yoksulluk içinde geçti. Mahalle okullarından sonra girdiği Darüşşafaka’yı birincilikle bitirdi. Posta Telgraf Bakanlığında memur oldu. Edebiyat sevgisi nedeniyle memuriyeti sürdüremedi. Çeşitli gazetelerde çalıştı. İstanbul milletvekili oldu. İstanbul Heybeliada’da öldü.
Ahmet Rasim, öykü, roman, anı, fıkra, imceleme ve araştırma alanlarında yüzü aşkın eser vermiştir. Yapıtlarında yaşamdan aldığı konuları işlemiştir. Çocukluk yıllarından başlayarak kaleme aldığı anılarında renkli, canlı bir anlatımla dönemini yansıtmıştır.
5/10
2023 58. kitabı
