Pebble
@pebb
witness of the earth
good vibes only.
insanı insan yapan kitaplardır.
Han Duvarları kitabı, Faruk Nafiz’in şiirde "memleket edebiyatı” yapmak istediği yıllarda söylenmiş şiirleriyle tertiplenmiştir. Bu kitaba, şairin daha başka zamanlarda, hece ile ve aruzla söylediği daha başka şiirler de alınmıştır. Fakat bu şiirleri okuyanlar, onlarda yine bir memleket şairinin hususiyetlerini bulcaklardır. Esasen, Faruk Nafiz’in sanatında çok mühim, bir vasıf, onun şiirlerinin ne doğu ne de batı edebiyatlarının özentisinde olmayan yerliliğidir.
Aynı şiirlerde, okuyucu, sade, temiz ve ahenkli bir Türkçenin zevkini duyacaktır. Asrımız Türkçesini çok iyi kullanan ve Türk milletinin meydana getirdiği dile şuurla sadık kalan Faruk Nafiz kendi çağının şiir Türkçesine:
Hangi sözlerle ninem gönlünü açmışsa bana,
Ben o sözlerle gönül vermedeyim sevgilime. Sözlerime ninni kadar duygulu olmak yaraşır,
Bağlıdır çünkü dilim gönlüme, gönlüm dilime.
kıt’asında belirttiği gibi, bir gönül dili vermeye muvaffak şairlerdendir.
Han Duvarları, ÇAMLIBEL’in “Memleket Şiirleri"nin, “Aşk Şiirleri"nin ve "Rubailer"inin bir araya getirildiği bir eserdi. Gayet hoş ve akıcıydı. Bir saatte bitiverdi. Bilirim şiir öyle roman gibi okunmaz; sindirile sindirile okunur ama siz benim 100 temel eser bitirme gayemi biliyorsunuz… :) Tavsiye ederim.
Reklam
Edebiyatımızın öncü kadın yazarlarından Halide EDİB ADIVAR, üretlen kalemiyle yaşadığı çağın gerçekçi bir portresini çizmişti.
Halide EDİB ADIVAR, anlarını iki cilt halinde kaleme almış; bu iki cildi de hayatının ayrı dönemlerinde yazmıştı. Mor Salkımlı Ev, yazarın çocukluk günlerinden 1918 yılına kadar olan dönemi anlatır; “İstiklâl Savaşı Hatıraları" alt başlığını verdiği Türk’ün Ateşle İmtihanı ise bu tarihten 1923 yılına kadar yaşananları.
Mor Salkımlı Ev’de ülkesinin tarihine hem bir aydın hem de bir eylemci olarak büyük katkılarda bulunmuş bir yazarın yetiştiği yıllar anlatılıyor.
“Evin kendisi, çocuğun hafızasında Mor Salkımlı Ev yaftasını taşır. Bu ev, yarım asırdan ziyade, bazan da her gece, bu küçük kızın rüyalarına girmiştir. Arka taraftaki bahçeye nazır pencereler, çifte merdivenlerin sahanlıklarındaki ince uzun pencereleri, baştan başa mor salkımlıdır ve akşam güneşinde mor çiçekler arasında camlar birer ateş levhası gibi parlar…”
“İçimde, mor salkımlı bir ev var, Beşiktaş taraflarında idi. Çocukluğum o evde geçti, gittim aradım, bulamadım, yanmış…
Onu yazacağım.” Tavsiye etmem, sıkıcıydı açıkçası.
“Bugünkü edebiyatı yakından takip edenler bu hulyayı ve onun ömrün büyük hakikatlerinin çok defa herkes için boş duran tasını zaman zaman dolduran lezzetli ve büyülü içkisini gayet iyi bilirler. Boğaziçi Mehtapları’nın bu özlü şairi bize, yaşadığımız şehrin saat ve manzaralarında bu hulyanın serin ve baş döndürücü tadını bol bol ikram etmişti. Bu yazılarda bize bu seyyal unsurla varılacak merhalelerin mucizesini ne kadar iyi göstermişti. Çünkü bu hulya denilebilir ki metodlu olan bir hulyadır. O bizim bir ruh dalgınlığımızın, bir firar anımızın safdil meşgalesi değildir."
(Ahmet Hamdi TANPINAR - Tasviri Efkâr, 15 Eylül 1941)
Yani, ne diyeyim, bilemiyorum. Bir mehtabı bu kadar uzun anlatanını hiç görmemiştim. Gerçekten tüm kitap mehtapla ilgili hatıralarıyla doluydu. Tavsiye ederim, okuyun. :)
"Felâketin bin acısına mukabil bir hayrı da olmaz olur mu? Yunanlılar bin seneden beri Hudâvendigâr toprağına doğru, bütün Anadolu’da öyle önüne geçilmez bir yürüyüş var; Tesalya ovalarını inleten meşhur türkü bütün Anadolu vadilerinden geliyor: Eğil dağlar eğil üstünden aşam
Yeni talim çıkmış varam alışam!"
Eğil Dağlar’daki yazılar gün gün İstiklâl Harbi’nin nabzını tutmaktadır. Bazen batılı devletlerin tutumu, bazen Yunanlıların ve Yunan ordusunun durumu, bazen Ankara hükûmeti, bazen kamuoyunun konuya bakışı bu yazılarda ele alınmaktadır. Yahya Kemal’in İstiklâl Harbi yıllarında ne kadar isabetli düşüncelere sahip olduğunu gösteren bu yazıların, Millî Mücadele’nin lideri Gazi Mustafa Kemal Paşa tarafından kesilip saklandığı ve daha sonra Yahya Kemal’e gösterildiği artık bilinmektedir. Tavsiye etmem.
Ahmet HÂŞİM’in Gurabâhâne-i Laklakan’ına karşın bu eseri beğendiğimi söyleyebilirim. Aynen ATAÇ'ın Günce’si gibi yazarın kafasına takılan, düşündüğü ya da eleştirmek istediği şahıslar ve konular hakkında kısa kısa yazmış HÂŞİM de Bize Göre’sinde. Bir problem vardı. O da gene baskıydı. Gene kötü kokuyordu ve beni rahatsız eden başka bir baskı problemi de şuydu ki: Mesela açıklanması gereken sözcük ya da söz öbeklerine numara konur ve onlar sayfanın altında dipnot olarak açıklanır ya normalde, bu öyle değildi. Gene numaralandırmalar var fakat şöyle: Kitabın arkasında "Notlar" diye bir bölüm var ve o numaralar burada açıklanıyor. Yani neredeyse cümle başında bir kitabın arkasına gitmeniz ve oradan açıklamaya bakmanız gerekiyor. Bu yüzden bu eseri okurken iki ayraç kullandım. Biri de notlar ayracıydı, zira o da bir on sayfa falan vardı. Bir de onu bulmanız lazım yani. Ama tüm bu baskı hataları esere ait değil tabi. :D O yüzden eseri okumanızı tavsiye ederim.
Reklam