Pebble
@pebb
witness of the earth
good vibes only.
insanı insan yapan kitaplardır.
Öncelikle biraz yazarımız hakkında yazmak istiyorum:
(1889-1956) İstanbul’da doğmuş, Edebiyat Fakültesi’ni bitirmiş, liselerde öğretmenlik ve müdürlükler, Millî Eğitim Müfettişliği, Paris Kültür Ataşeliği yapmış, UNESCO’da ülkemizi temsil etmiştir. Romanları, hikâyeleri, tiyatroları yanında çeşitli çevirileri de vardır.
Eser, -adından da anlaşıldığı gibi- yazarın Anadolu’ya olan gezileri boyunca ilgisini çeken olaylar veya durumlar karşısında kağıtlara tuttuğu küçük notlardan oluşmuştur. Bunları yapmaya başladığı zaman bunlardan bir kitap oluşturmak gibi bir kaygısı yokmuş. Fakat bu gezilerden döndüğünde -birkaçını kaybetmiş bile olsa- elinde bir sürü not biriktiğini görmüş ve bunları atmaya kıyamamış. Bu yüzden bu notları editleyip bir kitap haline getirmiş. Eser hakkında söylenecek şeyler bu kadar. Bundan gerisini okuyup görün. :) Gelelim beğenip beğenmediğime ve tavsiye edip etmeyeceğime. :) Yani, yazıldığı vakit için güzel bir gezi yazısı niteliği taşıyabilir ama benim bu tip eski eserlerde hep şikayetçi olduğum konuyu bilirsiniz: artık kullanılmayan eski sözcükler… :/ Bu yüzden eseri -günümüz şartlarında- pek beğendiğim söylenemez. Eski sözcükler konusundan benimle hemfikir olanlara da tavsiye etmem. :)
Reklam
1888 yılında Beylerbeyi’nde doğan Refik Halid, 18. yüzyıl sonlarında bir kolu Mudurnu’dan İstanbul’a göçen Karakayış ailesindendir. “Galatasaray Sultanisi” ve “Mekteb-i Hukuk”ta okuyan yazar, Meşrûtiyet sıralarında gazeteciliğe başlamıştır. Kısa sürede üne kavuşmuş, “Fecri Ati” edebiyat topluluğunun kurucularından olmuştur. “Kirpi” adıyla taşlamaları ve siyasal yazıları sonucu İttihat ve Terakki hükümetince Anadolu’nun çeşitli illerinde 5 yıl sürgüne gönderilmiş, ancak 1. Dünya Savaşı’nın son yılı İstanbul’a dönebilmiştir. Dönüşünde Robert Kolej’de öğretmenlik, Sabah gazetesi başyazarlığı, ilk kez Posta-Telgraf Genel Müdürlüğü yapan Refik Halid, bu ara tanınmış “Aydede” mizah dergisini de çıkarmıştır.
Bazı siyasal davranışları yüzünden memleketten ayrılmak zorunda kalan yazar, Haleb’e yerleşerek “Vahdet” gazetesini çıkarmış, Hatay’ın Türkiye’ye bağlanmasında yazıları ve çalışmalarıyla katkıları olmuştur.
1938’de yurda dönen Refik Halid, çeşitli dergi ve gazetelerdeki günlük yazıları ve 20 kadar romanı ile yaşamını sürdürmüştür. 18.7.1965 tarihinde İstanbul’da ölen yazar; modern Türk edebiyatının temel taşlarından biri olmuştur. Tavsiye etmem.
"Memleket Hikâyeleri Türk edebiyatında Anadolu'nun en hakiki hikayeleridir. Anadolu Memleket Hikayeleri’nde bütün gerçel varlığı ve iç dünyasıyla karşımıza getirilmiştir.”
Nihad Sami BANARLI
“Geniş ününü mizah ve siyasal yergi yazılarıyla sağlayan Refik Halid’in mizah yazıları gibi hikâyeleri de edebiyatımızın bu alanında bir aşama olmuştur. O zamana kadar İstanbul sınırları dışına çıkamayan Türk hikâyesini Anadolu'ya yöneltmekle hikâyeciliğimize yeni bir ufuk açmış, yeni bir soluk getirmiştir.”
Cevdet KUDRET, Türk Edebiyatında Hikaye ve Roman
"Refik Halid’in anlattığı olaylar bütünüyle yaşadığı dönemin olaylarıdır. Memleket Hikâyeleri ile Gurbet Hikâyeleri’nde canlandırılan kişilerin çoğu adeta canlıdır. Bütün bu yönleriyle Halide Edip onun ‘yalnız Türk edebiyatının değil, Rus ve Amerikan edebiyatlarından sonra, hikâyecilikte cihan ölçüsünde ön planda bir yer işgal edebilecek bir hikâyecimiz’ olduğunu belirtir.”
Tanzimat’tan Bugüne Edebiyatçılar Ansiklopedisi
Güzel bir eserdi. Ama hikayelerinin biraz amatör olduğunu söylemeden geçemeyeceğim. Ama tabi ki yazdığı döneme göre değerlendirmek lazım. Tavsiye etmem.
Eser için 20. yy. edebiyat magazini diyebiliriz. :) Genel olarak şöyle bir şey ki: 18 edebiyatçının, yazarın, şairin Edebiyat-ı Cedide, Servet-i Fünun, divan edebiyatı, gelecekte edebiyat veya diğer edebiyatçılar (yani evet, biraz dedikodu :)) gibi konularda fikirlerini öğrenmek amacıyla onlarla röportaj yapmış ÜNAYDIN. Bu isimler arasında Abdülhak Hâmid TARHAN, Nigâr Hanım, Sami Paşa-zade Sezai, Halit Ziya UŞAKLIGİL, Cenab ŞEHABETTİN, Hüseyin Cahit YALÇIN, Süleyman NAZİF, Rıza Tevfik BÖLÜKBAŞI, Mehmet Emin YURDAKUL, Halide EDİB ADIVAR, Hamdullah Suphi TANRIÖVER, Ziya GÖKALP, Mehmet Fuat KÖPRÜLÜ, Ömer SEYFETTİN, Refik Halit KARAY, Fazıl Ahmet AYKAÇ, Ahmet HAŞİM ve Ali KEMAL bulunuyor. Esere 1916 tarihinde başlayıp 1918 tarihinde bitiren Ruşen Eşref ÜNAYDIN, eserini önce bazı mecmualarda, daha sonra ise bütününü o zamanın tanınmış gazetesi "Vakit”te çıkarmıştır. Yazarın kendileriyle konuştuğu halde, kitabına almadığı bazı isimler de bulunmaktadır. Gelelim eseri tavsiye edip etmeyeceğime. :) Yani açıkçası eğer 20. yy. edebiyat magaziniyle ilgili değilseniz tavsiye etmem. :)
Reklam