aleyna
@pebble0
Türk Dili ve Edebiyatı
15 Mayıs
301 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Kendisinde (Sartre) tutkun olduğum her şeyi bir tür aydınlık içinde yeniden bulduğum eş. Onunla her zaman her şeyi paylaşabilirdim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kendileri de çocuk sahibi olacak çocuklara sahip olmak, hep aynı bitmeyen şarkıyı tekrarlamaktan başka bir şey değildir. Bilgin, sanatçı, yazar, düşünür, tüm bu kişiler, içinde her şeyin kendi varoluş hakkını elde ettiği başka, aydınlık, neşeli bir dünya yarattılar. Ben günlerimi bu dünyada geçirmek istiyordum.
İlk kez Zaza'nın belirgin kişiliği karşısında Simone kendi kişiliğinin bilincine vardı, hem de bir zıtlığı fark ederek: "Kişiliğim yok. Her şeye meraklıyım. Düşüncelerim nesnelere göre biçimleniyor. Kendimde hiçbir kişisel tutum izi keşfetmedim. Kendimi sınırsız olarak kabul etmek isterdim ama yalnızca sonsuzluk gibi şekilsizdim."
Ama bana öyle geliyordu ki, sanki tanrı, ağaçların renklenmesi için benim gözlerimi kullanıyordu. Yakıcı güneş ışığı, çiyin serin tazeliği. Vücudumun aracılığı olmaksızın bunlar salt bir ruh tarafından nasıl hissedilebilirdi ki? O bu dünyayı insanlar için yarattı, ama insanları, kendi güzelliklerinin kanıtı olmaları için. (...) Benim varlığım olmasaydı, kainat da ağır bir uykuya çekilirdi; ben onu uyandırmakla en kutsal görevimi yerine getiriyordum.
Ama ben zorlamalı hayranlıkla gerçek etkilenme arasındaki farklı biliyordum. Nesnelerin sırrına varabilmek için insanın önce kendini onlara vermek zorunda olduğunu da öğrendim.