Pelin S.
@pelinius
Roman okumak şahsi terapi yöntemlerimden biridir. Tarih, mitoloji, polisiye, gizem ve gerilim türlerini okumayı tercih ederim. İçinde bunları barından fantastik kitapları da severim. Kitap alırken çok açgözlüyümdür. Ve de şiirler bana göre değil.
Reklam
İlk kitaba göre çok ama çok daha eğlenceli bir kitaptı. Karakterimiz Aylin'in yerine geçtim sanki her şey benim başıma geliyormuşcasına okudum ve içim acıdı hallerine gülerken. Nur Yerlitaş gibi "ay günahhh" diyesim geldi. :D Geçemese bile Kocan Kadar Konuş tadında bir kitap. Emin olmamakla beraber devamı gelecekmiş galiba. Açıkçası bu kitap olmasa ilk kitabı çok da sevmezdim. Ama son olarak bu kitabın editörü kimse ulaşmak gerek. Doğan Egmont'un yapmaması gereken yazım hataları çok vardı. Küçük yayınevleri bile daha çok dikkat ediyor. Beynimizden bahsederken "Bey'in" diye yazılmış her seferinde. Tasdik yerine "tastik" yazılmış. Hatta ilk kitapta Aylin yazılması gereken yerde Meriç Hanım'ın adını yazmışlar. Cidden sinirlendim ama Meriç Hanım'a da haksızlık olmasın. Nasıl bu kadar özensiz basılmış anlamadım gerçekten...
Öykü ile aranız yoksa bu kitapla başlayabilirsiniz. Ruhani varlıkların yer aldığı korku hikayelerinden oluşuyor. Çok korkutucu hikayeler var ama aynı zamanda sıradan hikayeler de var. Bence en ürkütücü ve tekinsiz olanı Kibrit Ev'di. Lakin Arka Bahçe'ye bayıldım. Korkudan çok bana göre fantastik, bilimkurgu diyebileceğim bir türde. Ve yurt dışında olsa kesin film olurdu. Keşke olsa. Ayrıca yazarımızın arkeolog olduğu her hikayede buram buram kendini gösteriyor. Bence bu da hoş olmuş.
