İlişkinin iyileştirici bir araç olabilmesi, taşıdığı sözün değeri ve uzamı ile doğru orantılıdır. Terapi de aşk gibi laftan ibarettir. O lafı her insan her durumda ayrı ayrı söyler. Bir racon işidir vesselam! Bu nedenle her aşk gibi her terapi kendi başlangıcı ve sonu ile vardır. Ama racon kesecek bir bilgi birikimi yoksa, kuram ve uygulama becerisi terapi kültüründen bağımsız biçimde edinilmişse (postmodern haller için bu olağandır) ilişkinin iyileştirmesi olanaklı değildir. Olsa olsa kendi kendini iyileştirir.