Aşeka
@perestiis
Unutmayı ceza gördüler, unutmak lütuftu; en çok hatırlamak istediğin insan, seni göğüs kafesi mezarlığında unuttu.
Şu anda okuduğu kitap
Denemiştim, sevilmeye çalışmıştım, sevmeyi denemiştim ama sadece bir hayal kırıklığı ile ödüllendirilmiştim. İnsanlar sevmekten muaf bırakılmıştı.
Yalnız evlere hiç dikkat ettiniz mi, o evlerin içindeki televizyon hiç kapanmaz. Bir ses olsun ister insan etrafında. Yalnız olmadığını kanıtlamak ister gibi. Ama en büyük kabulleniş, hiç susmayan ve ne oynadığını bile çoğu kez bilmediğiniz o televizyondur.
Saplantı… İnsanların aşk acısı dediği şey işte buydu. Birini öyle bir bağımlılık haline getiriyordunuz ki düşünmeden edemiyor, körü körüne size dönmesini bekliyordunuz.
Seni hiç sevmemiş olması, eskiden sevip artık
sevmiyor oluşundan daha mı iyi?
Evet.
Çünkü seni severken sende bulduklarını artık
bulamıyor.
Ölmekse daha kolay ne var
Yaşamaksa sensiz mümkün değil
