Yine de beş parasız kalarak kesinlikle öğrendiğim bir iki şeyi gösterebilirim. Bir daha hiçbir zaman serserilerin berduş ahlaksızlar olduklarını düşünmeyeceğim ya da bir peni verdim diye bir dilencinin bana minnettar olmasını beklemeyeceğim, işsiz adamlar neden uyuşuk, diye şaşırmayacağım, Kurtuluş Ordusuna bağış yapmayacağım, giysilerimi rehin bırakmayacağım, sokakta uzatılan el ilanını geri çevirmeyeceğim, şık bir restoranda yediğim yemekten tat almayacağım. Bu, bir başlangıç.