İki insan ayrılırken şefkatli konuşan taraf, âşık olmayan tarafmış. Ne kadar doğru geliyordu şimdi. Az daha şefkat gösterdi bana, az daha sevdi okşadı elimi, sonra doğruldu. “Gideyim ben,”dedi.
“ Ama sakın üzülmek yok ha! Anlaştık mı?
“Anlaştık,” dedim.