Sık sık düşünürüm. Yaşama yeniden, ama bu kez bilinçli olarak başlanabilseydi! Yaşamış olduklarımız, hani derler ya, taslak, öteki de onun temize çekilmişi olsaydı ne olurdu acaba? Sanırım her birimiz, her şeyden önce yaşamış olduklarımızı bir daha yaşamama ya, ya da hiç değilse, kendimize bambaşka bir yaşama ortamı, ne bileyim, sözgelimi, böyle çiçeklerle dolu, aydınlık bir ev yaratmaya çalışırdık…
Evet. Unutulacağız. Yazgımız böyle, elden ne gelir. Bize ciddi, önemli, hem de çok önemli görünen şeyler, gün gelecek unutulacak ya da önemsiz görünecek.
Basit varlıklar, iyi ve kötüyü basit bir şekilde anlar, Rahatlık ve doyum sağlayan, acı çekmeyi engelleyen her şey iyidir. Bu yüzden de iyi, hoşa gider. Rahatsızlık, tehdit ve acı getirebilecek her şey ise kötüdür ve nefret edilir ondan.
Boz Kunduz’da biraz sevgi ve şefkat olsaydı Beyaz Diş’in doğasının derinliklerindeki çeşitli iyi ve hoş özellikleri ortaya çıkarabilirdi. Ama öyle olmadı. Beyaz Diş’in hamuru, olduğu şey haline gelene kadar böyle biçimlendi;aksi ve yalnız, sevgisiz ve acımasız, bütün türünün düşmanı bir köpek.