Pərvanə Ağazadə
@pervaneaghazada
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sûfi meditasyonu da neymiş? Tanrı neymiş? Kurtuluş neymiş, yani, dünyanın
kurtulması diye bir gerekçe varsa tabii? Hiçbir şey değildi bütün bunlar. Oradaki
-ve Villete dışındaki- herkes kendi yaşamını yaşamaya baksa, başkalarına
karışmaya da kalkmasa, Tanrı her ânın, her buğday tanesinin, gökyüzünde bir
görünüp bir sonraki saniye yok olan her bulut parçasının içinde bulunabilirdi.
Tanrı hep oradaydı, ama insanlar arayışlarını sürdürmek zorunda hissediyorlardı
kendilerini, çünkü yaşamın bir iman gösterisi olduğu gerçeği onlara fazla basit
geliyordu.
"Çünkü birisini etkilemek, ona kendi ruhunuzu vermek demektir. Etki altında kalan kişi, kendi düşüncelerini oluşturamaz ya da kendi tutkularıyla yaşamaz. Erdemli yönleri ona gerçek gelmez. Günah denen bir şey varsa günahlarını da ödünç almıştır o. Bir başka kişinin müziğinin yankısı, onun için yazılmamış bir rolün oyuncusu olur. Hayatın amacı kişinin kendini geliştirmesidir. Kişinin kendi doğasını yaşaması... Her birimiz bu yüzden buradayız. Bugünlerde insanlar kendilerinden korkuyorlar. En büyük görevin kişinin kendisine borçlu olduğu görev olduğunu unutmuş durumdalar. Tabii ki hayırseverler. Açları doyurur, dilencileri giydirirler. Ama kendi ruhları açlıktan kırılır ve çıplaktırlar. Cesaret ırkımızı terk etmiş. Belki de buna asla sahip değildik. Ahlak kurallarının temeli olan toplumdaki o korku ve dinin sırrı olan Tanrı korkusu... Bizi yöneten iki şey budur. Ama..."
