Tuğçe
@peto
Scientia potentia est
Mağaraya girdiğinde zamanın nasıl geçtiğini anlamayacaksın
hiç ve cadılar söyledikleri şarkılarıyla seni uyuşturacak, sevgilinin sesiyle sana seslenip, belki güvendiğin birinin kılığında seni oyalayacak, kafanı karıştıracak" dememişler miydi tüm o çocukluk filmlerinde mağaraya girmeden hemen önce! İşte mağaranın içindeydik!
Bir yaratıcı vardı, evrenleri yaratan, bu ağaca can veren ve
etrafındaki her şeye anlam yükleyen. İnsan hatırladığı sürece o
anlamın bir parçasıydı, hissettiklerinde kaybolmamalı ve asla
neyin parçası olduğunu unutmamalıydı! Anlamsızlaşmamalıydı.
Anlam asla diğerlerine bağlı olamazdı
Magazin, kendi hayatlarının değersizliğinde çaresizlik içinde
diğerlerinin hayatıyla beslenen ahmakların odağıydı.
İsanlara bir şey anlatmak istiyorsanız suratlarına bağırarak değil onları dahil ederek anlatmanız şarttı.