“İnsanlara baksana, inançları için bile bir ev inşa etme ihtiyacını duyuyorlar. İnançlarını içlerinde, yüreklerinde sağlamak yetmiyor onlara: onları dışarıda da görmek ve dokunmak istiyorlar ve bu yüzden onlara ev yapıyorlar.”
“Başkalarının bakışları, gördüğümüz şeye ait bir gerçeklik oluşturmamıza yardımcı olmazsa, gözlerimiz ne gördüklerini bilemezler ve bilincimiz kaybolur zira bizim en mahremimiz sandığındaki bilincimiz ‘içimizdeki başkaları’ demektir ve bu yüzden de kendimizi yalnız hissedemeyiz.”