-Ne hissetmem gerektiğini bilmiyorum. Bu benim tercihim değil. Sanki bir zorunluluk ve bu karmaşıklık sanki prangalanmış bir suç gibi geliyor üzerime. Ne diyorsun usta bu işe?
-Hissiz olmak kolay.
Kalabalığın arasından hızlıca sıyrıldım. Etrafıma bakmak dahi sıradan geliyor artık bu yüzden ne kimsenin yüzüne suçlayıcı bir bakış bırakacağım ne de gürültünün içine bir ses de ben katmayı tercih
Kendim ile yüzleşmekten kaçmanın verdiği bu huzursuz havanın son bulduğu anlarımdır bunlar.
Çakıllara basarak yürüdüğüm yolun bitiminde bir dükkan çıkıverdi karşıma. Değişik, ilk defa gördüğüm bir