Ve şimdi ben sevgilim
Sana beyaz renginde değişik çoraplar temizliyorum ağlayarak.
Ve lâl ve gül ve döl, ‘ve damarımda akan toprak’
Ve sonra eczama saplanan o tersinden lunapark
O kült, o hırkalar…
Ah nasıl da lezzetli âsâlar birikiyor kirpiklerimde
Ve kooperatifler boyu gül koklayan beynelmilel Varakalar!
gidişini başka türlü açıklayamıyorum…
Sen beni öpersen belki de aşkımız pratik karşılık bulur
Ne ikna edici bir intihar biçimidir şimdi göz göze gelmek
Elbette ata binmek gibidir seni sevmek sevgilim
Elbette gayet rasyoneldir attan atlamak.