Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 23 dk.
Sayfa Sayısı:
84
Basım Tarihi:
2011
Yayınevi:
Sel Yayınları
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789755702513
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ne ikna edici bir intihar biçimidir şimdi göz göze gelmek!Şiir
Şiir,
Hayatın yoğun günlerinin en anlamlı durağı,
Yorgun bedene küçük bir dinlenme,
Okunamayan dönemlere ilaç,
Ruhumuz daima ona aç...
Tayindi, taşınmaydı derken elime kitap alamaz olduğum bir dönemde tanıştım şairin kalemiyle. Daha kapağından çekti beni içine. Elime alır almaz başladım. Bir sayfaydı, iki sayfaydı derken, bakmışım sonuna gelmişim.
Bir Eskimo Türküsü ile başlıyor eser:
"Güleceğim tutuyor.
Kızağımı kırdım çünkü.
Kırıldı orta direkler. Güleceğim tutuyor bu yüzden.
Burda, Talaviyak'da
Bir buz kümbetine çarptım devrildim diye güleceğim tutuyor. Oysa gülünecek nesi var bunun?"
Ardından birbiri ardına şiirleri geliyor şairin. Farklı bir üslubu var. Kimi yerlerde dizeler, kimi yerlerde satırlar ile devam ediyor ruhundan dökülenler. Kimi şiirler ithaflı, kimileri tiyatrovari... Kapılıp giderken çok sevdiğiniz bir şair çıkabiliyor birden karşınıza: "Ve bunları elbette çabucak geçelim sevgilim," diyor canım 
Cahit Zarifoğlu Elbette geçemiyorsun. Bir kitabı okurken en sevdiğim şeylerden biri de hayranı olduğum başka bir yazarla karşılaşmak. Yolda giderken yıllardır görmediğim bir dostumu görmüş gibi oluyorum, en ummadığım anda.
"Modern bir alışkanlıktır ölmek, seni doğasıya seviyorum." (s. 69)
Çok az dizenin altını çizebildim eserde. Bir elin parmaklarını geçmez belki. Bunu şairin uslubunun henüz tam olarak kendini bulamamasına bağlıyorum. Yazmaya devam etseydi bir geçiş süreci olarak görebilirdim belki. Yine de esere dair hevesinizi kırmak istemem. Zira Sel Yayıncılık gibi bir yerde defalarca basılmayı başarmış bir eser. Hangi kitabın kime hitap edeceğini okumadan kestirmek oldukça güç. Kitap etmez, içinden bir dize eder belki. Kim bilir?
"Anneler ölürken bile çocuklarının ellerini bırakmıyor ne tuhaf..." (s. 83)
Neye dikkat ettim biliyor musunuz?
En zor geçen
Cahit Zarifoğlu Elbette geçemiyorsun. Bir kitabı okurken en sevdiğim şeylerden biri de hayranı olduğum başka bir yazarla karşılaşmak. Yolda giderken yıllardır görmediğim bir dostumu görmüş gibi oluyorum, en ummadığım anda.
"Modern bir alışkanlıktır ölmek, seni doğasıya seviyorum." (s. 69)
Çok az dizenin altını çizebildim eserde. Bir elin parmaklarını geçmez belki. Bunu şairin uslubunun henüz tam olarak kendini bulamamasına bağlıyorum. Yazmaya devam etseydi bir geçiş süreci olarak görebilirdim belki. Yine de esere dair hevesinizi kırmak istemem. Zira Sel Yayıncılık gibi bir yerde defalarca basılmayı başarmış bir eser. Hangi kitabın kime hitap edeceğini okumadan kestirmek oldukça güç. Kitap etmez, içinden bir dize eder belki. Kim bilir?
"Anneler ölürken bile çocuklarının ellerini bırakmıyor ne tuhaf..." (s. 83)
Neye dikkat ettim biliyor musunuz?
En zor geçenDerinlikten UzakAlıntı
Bu şiir kitabı, genel olarak oldukça dağınık ve düzensiz bir yapıya sahip; çoğu bölümde anlam bütünlüğü eksik ve şiirler arasında belirgin bir tutarlılık yok. Okuduğum bazı cümleler ise bana daha önce başka bir kitapta okumuşum hissi verdi; bu durum hem şaşırtıcı hem de okuma deneyimini olumsuz etkileyici. Gelişi güzel yazılmış izlenimi veren bu kitap, maalesef beklediğim edebi derinliği sunmuyor ve bu nedenle başkalarına önermeyi uygun bulmuyorum. Kitapta, yalnızca Bağzıları-Zaten Kırılmış Bir Kızsın şarkısının sözlerinin geçtiği kısım, etkileyici ve güçlü; diğer bölümler ise bu etkiyi yaratmaktan uzak.
"Kutsal kitaplar gibi içime sinmişti adın"Alıntı
》Şiir... Okumayı seven insanın hep diğer insanlardan daha başka bir ruhu olduğuna inanırım. Bir insanın iç dünyasını, duygularını okuyup onu anlamak, mısralarında yer yer kendini bulmak, ruhunu tazelemek, dinlenmek ve hayatın girdabından kaçmak isteyen için en iyi yol gibi gelir bana.
》Hele şiir yazmak, yazabilmek... Bunu yapabilen insanlara hep gıpta ederim. O yüzden farklı isimlere şans veririm, hangisi ruhumuza dokunur bilemeyiz çünkü. Bu kitaba da bu bakış açısıyla başladım.
》Başladığım andan itibaren kitabın içine hiç giremedim. Birçok kısma anlam veremediğimi fark edince belki de ben yanlış zamanda başladım ya da belki de bana hitap etmedi, ben anlamıyorum diye düşündüm. Ama hayır, şiirlerin çoğunda bütünlükten alakasız kelimeler kullanılmış. Ben böyle ucu açık bırakıyorum; okuyucu kendine göre bir anlam yüklesin bilinciyle mi yazılmış bilemem. Fakat benim görüşüme göre şiirin içine enteresan bir kelime koyup onu anlaşılmaz bir hale sokmak özgün olmak değil.
》Kitabın içinde şiirler olduğu kadar nesir şeklinde bölümler de var. Anladığım kadarıyla kendi tarzında, birine benzemeden, içinden geldiği gibi yazmaya çalışmış. Ama şiir kitabından daha çok günlük gibi olmuş.
》Benim için şiir duygu demek; aşk, özlem, nefret, kırgınlık, pişmanlık, gurur, savaş, özgürlük, emek, isyan, ayrılık, hüzün, gözyaşı, mutluluk, sitem, vuslat, dert, ümit... İnsana dair, hislere dair ne varsa. Ben bunları görünce mutlu oluyorum. Şiir okuduğumu hissediyorum. Gözlerimin dolmasını ya da dudağımın kenarında bir tebessümün oluşmasını istiyorum. Bu kitabı okuyunca ben bunları hissedemedim. Kısacası okumasanız da olur diyeceğim bir kitap kendi adıma.
》Onur Ünlü başarılı bir senarist, yönetmen ve yapımcı. Sanırım herkes iyi olduğu işi yapmalı.
Bunun yanında, çok az sayıda da olsa sevdiğim
Gerçekten bu kitabı okumak için ayırdığım vakite üzgünüm. Bu kadar manasız yazılmış değil şiir kitabı, herhangi bir kitap görmedim. O kadar garip cümleler vardı ki. Örneğin;
Bu sabah saat yedi buçukta uyandım.
Kahvaltımı ettim.
İşe gittim.
Çalıştım.
Öğle tatilinde öğle yemeğimi yedim.
Çalıştım.
Saat on yedide günlük çalışma süremi tamamladım.
Eve geldim.
Kitap okudum.
Şiir kurdum.
Geldi uykum.
Biraz sonra uyuyacağım.
-m'ler yarım kafiye.
Yattım, kalktım, şiir yazdım.
Hoopp bitti.
Bu şiire ne demeli?
Bugün sokakta yürürken
Bütün kızlar bana baktılar.
Allah Allah
Niye hep bana bakıyorlar ki diye düşündüm?
Ben kesinlikle tavsiye etmiyorum.
Okurluk hayatımda bir ilke imza atarak en düşük puanı bu kitaba vermiş bulundum o yüzden yeri bende çok ayrı bir kitap oldu. Asla unutamayacağım. Neydi ben ne okudum öylesine canım sıkıldı şiir okuyayım diye elime aldım ve daha ilk sayfadan yok en iyisi ben almayayım moduna geçtim. Senarist Muhsin Ünlü'nün çok merak ederek aldığım bu kitabı hüsranla sonuçlandı maalesef. Yani tek bir şiirini anlamadım. Anlamadığımız zaman genelde sorun bizdedir ya deriz ve açar yorumlara bakarız ya ben de öyle yaptım ve oh be dedim yalnız değilim. 2 puanı neye verdim bilmiyorum belki kesilen ağaçlar hatırına olabilir :) Eğer içindekiler şiirse tüm dünya şair. Anlamsız kelimeleri bir araya getirmek ne zamandan beri şiir oldu anlamıyorum! Dalga geçmiş bence yazar. Üstelik çok sevdiğim bir yayınevinden çıkması da çok komik. Şiir edebiyattır, edebi dildir, mesajdır, toplumsal gerçekçiliktir, ruhtur, aşktır, hayattır, şiir gerçektir ama kesinlikle bu kitaptakiler değildir. Bugüne kadar yaptıgım en acımasız incelemeydi. Yazarım umrunda olacağını çok sanmıyorum ama olsun tavsiye etmiyorum ben sevemedim.
Ben yana yana bu kitabın pdf'ini aradım bir de.
Herkes şair olmamalı, herkes kitap yazmamalı.
Hani ilkokuldayken günlük tutarız ya şiirler tıpkı öyle.
Örneğin;
Eve geldim.
Kitap okudum.
Şiir kurdum.
Geldi uykum.
Biraz sonra uyuyacağım.
-m'ler yarım kafiye.
Bugün sokakta yürürken
Bütün kızlar bana baktılar.
Allah Allah
Niye hep bana bakıyorlar ki diye düşündüm?
Sonra da bugün meğer
Murat'ın gömleğini giymişim.
Gerçekten şiir bu mu ya da benim şiir anlayışım mı farklı anlamadım. İlk defa incelemeleri okumadan bir kitabı okumak için heveslendim ve de beklentim oldukça yüksekti. Ama bir daha incelemelere bakmadan kitap okumak mı asla.
Ah! Muhsin Ünlü diyerek bitiriyorum.
Ayakkabılarını kapımın önünde görmeyi istiyorum!Alıntı
Çünkü bu,
Seni seviyorumun içine nal salmak demektir
Ve hareketinin bana durduğunuakla uydurur
Oysa seni sevmem toplumu meşru kılar
Ve gitmen beni dile indirger sevgilim
Yazarı hiç tanımıyorum, kitabı okumak istememde bir sebep değil. Aslında kitabı okumak istememin spesifik bir nedeni yok.
Okurken yazarın tasavvufî yönünü iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Bazen bir dize, bir şiir sizi manevî dünyada düşünmeye sevk edebiliyor. Yazarın bu anlamda o kadar büyük bir potansiyeli var ki... Bendeki o kadar çok harekete geçti ki; bazı kısımları okurken tüylerimin diken diken olduğunu hissedebildim diyebilirim.
Ama bir o kadar da anlamlandıramadığım şiirler de var. Kelime ve tamlama uydurulmuş. Yazım ve imlaya asla dikkat edilmemiş. Yazarın tarzı bu sanırım. Modern edebiyat da böyle bişeyse alışacağız yavaş yavaş. Az değil okuduğum modern edebî eserler fakat hâlâ bir yabancılık hissediyorum; Orhan Veli'nin serbest nazımını bile arıyor insan.
Kitabı okuyup kimi şiirlerde de anlam çıkardığını söyleyenler benle iletişime geçsin, öğrenmem lazım hemen o sanatı. O benzetmeler, benzeyen, istiare falan uzun düşünce isteyen bir iş. Belki hata bende, bir şiir bana duyguyu hemen versin istiyorumdur. Düşünmeyi düşünmüyorum şiir üstünde çoğu zaman. Ön yargılıyım sanırım
Zihin açıcı bir kitap.Yazarı bağımlılık yapabiliyor.Her bir mısrası başlı başına bir şiir olabilecek kadar niteliklidir ayrıca.
''Artık seni bir çiçeğin yerine kopartmak istiyorum sevgilim.''
Yazar Hakkında
Onur Ünlü (Ah Muhsin Ünlü)Yazar · 3 kitap
Ah Muhsin Ünlü, 1973 yılında İzmit'te doğdu. Altı yaşından itibaren yirmi üç yıl boyunca öğrenci olarak yaşadı. Öğrencilikle ilişiğinin kesilmesinin ardından fotoroman yönetmenliği, düğün müzisyenliği ve ticarî yazarlık yaptı.
22 Haziran 1993 günü akşamı, saat altıya çeyrek kala başladığı şiir çalışmalarına, 4 Eylül 1998 sabahı on biri yirmi geçe son verdi.
Kendisi tekrar şiire başlamak için uygun koşulların oluşmasını ummak istiyor.
