Bana kalırsa insanların değil de eşyaların anlamını yitirmeye başlaması korkunç. Eşyalara anlam katan insanlar olduğuna göre, anlamını yitiren yine insanlar değil mi?
Bilmem ki nasıl anlatsam;
Nasıl, nasıl, size derdimi!
Bir dert ki yürekler acısı,
Bir dert ki düşman başına.
Gönül yarası desem...
Değil!
Ekmek parası desem...
Değil!
Bir dert ki...
Dayanılır şey değil.
Aslında ben uğradığım ihanete değil, artık hiçbir şeyin beni şaşırtmadığına üzülürdüm...
Üzüntü ve yaralanmak ne kadar hesaplanmış olursa olsun, yine de her şeyi böyle bile bile yaşamak korkunçtu!..