Dünyada hepimiz sallantılı , korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz .Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır . Tramvaylardaki tutamaklar gibi . Uzanır tutunurlar. Kimi zenginliğine tutunur;kimi müdürlüğüne ;kimi işine ,sanatına . Çocuklarına tutunanlar da vardır . Herkes kendi tutamaginin en iyi ,en yüksek olduğuna inanır . Gülüçlügünü fark etmez