When I was studying for my PhD, I took something called “the theory qualifier,” which I can now definitively say was the second worst thing in my life after chemotherapy. When I complained to my mother about how hard and awful the test was, she leaned over, patted me on the arm and said, “We know just how you feel, honey. And remember, when your father was your age, he was fighting the Germans.”
After I got my PhD, my mother took great relish in introducing me by saying: “This is my son. He’s a doctor, but not the kind who helps people.”
Yaratıcılıklarını şekillendirin.
Çocuğunuzun, pasif bir medya süngeri olmasına izin vermek yerine onların dikkatlerini yapılar inşa etmeye, icat oyunlarına, resim çizmeye, kolajlar tasarlamaya ,zihinlerinin ve bedenlerinin gelişmesini sağlayacak diğer aktivitelere odaklanmasını sağlayın.
Yaftalamayın.
Çocuğunuzun utangaç olduğunu söyleyerek aile fertlerinizden ve arkadaşlarınızdan özür dilemeniz kendi kendini doğrulayan bir kehanet yaratır ve çocuğunuzun ulaşması gereken yer olarak kalır. Ayrıca bu durum gelecekte farklı davranmaya çalışmak konusunda cesaretini de kırar.
Bu dönemdekileri yetiştirmek bazen verimli bir toprakla çalışmaya, bazense başınızı bir duvara çarpmaya benzer. ( Bu da gerçekten disiplinin ne olduğu ile ilgilidir.)
Eğer bir anne babaysanız,önemli bir görev ve ödüllendirmeyle karşı karşıya olduğunuzun farkında olmalısınız. Her gün yaptıklarınız,söyledikleriniz ve davranışlarınız ülkenizin ve dünyanın geleceğini şekillendirecektir. Hem de her şeyden daha fazla