mina
@phobosmin
gittikçe ağırlaşıyor hiçlik duygusu.
zebercet, ne tuhaf adamsın.. çok merak ederek aldığım anayurt oteli'ni yine büyük bir merakla okumaya başlamıştım. zaten gidişatını ve sonunu yanlışlıkla bir yerden okuduğumdan dolayı gram şaşırmadığım ama aynı zamanda da sıkılmadığım bir kitaptı. "yusuf atılgan benim yazarım olmalı!" düşüncem yavaş yavaş silinmeye başladı, sırada canistan var. hadi bakalım!
zaman insanoğlunun omuzlarına çökmüştür. ve ölüm bizlere burada musallat olmuştur, yaşlılığın yol açtığı dejenerasyon, dert, ıstırap.
zaman yoktur. fakat bizlerin bir bilinç noktamız var. vücudumuzun yıpranması, beynimizin tükenmesi, hastalıkların bizi öldürmesi; bu, zamanın olması bilincidir. oysa söylediğim gibi, zaman yoktur.