Evet ben hem süje, hem objeyim. En kendim olduğum dakikalarda bile şuurun çelik pençesini ensemde hissediyorum. Bana oyun oynuyormuşum gibi geliyor. İnanamıyorum kendi sesime. Ben bu gönülden gelen, bu çocuksu, bu bir parça biyolojik sesi çocukluğumdan beri susturdum. Şimdi zaman zaman mırıldanmaya başlayınca gülümseyeceğim geliyor. Biraz müsamaha, biraz hayretle dinliyorum onu.
Hayat herkesin yaşadığı kimsenin yaşamaktan hoşlanmadığı komedya. İnsan, hayalleriyle Tanrı. Goethe bunun için hatıralarına “Şiir ve Hakikat” adını vermiş.