Nefsin terbiyesi böyle olur: Öncelikle dünyevî nimetlere bakmaktan, onlarla ünsiyet kurmaktan ve onlarla neşelenmekten mahrum bırakılır. Hatta ölüm ile yok olup gidecek her şeyden menedilir. Ona: "Neyi seversen sev, ondan ayrılacaksın." denildiği zaman nefis, sevdiği șeyden ayrılmanın kaçınılmaz olduğunu ve onun ayrılığının acısını çekeceğini anlar ve ayrılığa başkaldırarak kalbini, ayrılmayacağı şeylerin sevgisi ile meşgul eder. O meşguliyet de Allah'ı zikretmektir. Zira Allah'ı zikretmek onu kabirde bile bırakmayacak bir dosttur.
Rivâyet edilir ki; bir zât Allah Rasulü'nü (s.a.v) rüyasında görmüş ve: "Yâ Rasûlallah! Sen: Beni Hûd sûresi yaşlandırdı. buyurmuştun. Bunu niçin söyledin?" diye sorunca Allah Rasûlü (s.a.v): Emrolunduğun gibi dosdoğru ol!” ayetinden dolayı" buyurdu.