Yaşam, görkemli bir sel gibi kabarıyordu içinde. Mutlu, doymuş, şahlanmış bir yaşam. Ona öyle geliyordu ki, bu coşup taşan yaşam onu kendinden geçirecek, parçalayıp dışarı çıkacak ve cömertçe bütün dünyaya boşalacaktı.
"İlkel yaşamda, çok, çok eskilerde atalarının yaşamında merhametin yeri yoktu. Merhamet yanlış anlaşılır, korku sanılırdı; böyle bir yanlış anlama ise bu düzende ölüm demekti"