Melisa
@pinkyastra
5 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Sadakatim gövdemdeydi, şimdi o gövde artık yok oluyor.Alıntı
"Üzgünüm Georges. Ben zarar görmeden senin yasını bir ömür tutabilirdim. Ya sen? Benim yasımı nasıl tutacaksın şimdi?"
Michel Lafon, Tristan
Melisa
🥲
Reklam
Ecevit tamam haklısın da yani bu kırdığın kalbi de insan taşıyorAlıntı
“Geldim baktım, öldün mü kaldın mı diye.”
“Kaldım,” dedim. Maalesef ki kaldım. “Ölseydim bir şey değişecek miydi?”
“İki lokma ekmek fazla yerdim.”
Bir insanın hayatında iki lokma ekmek kadar yer kaplamak…
İndigo Kitap, Firuze&Ecevit
Melisa
Düşmanlar mı? Enemies to lovers kitabı mı?
Öldürmeyen acı güçlendirir mi?Alıntı
Öldürmeyen acının güçlendirdiği bir safsatadan ibaret. Acı, belki de insanı güçlendirmeyecek tek duygu bu dünya üzerinde. İnsanların intihar etmesini engellemek için bir kurnazdan ve bir hümanistten dökülmüş kötü ama başarılı bir yalan. Acı ancak ve ancak kalbin üzerine çimento döker.
Acı ancak ve ancak sahibinin ömründen kısar.
İndigo Kitap
Melisa
Sürünmek isteyeni süründürür, tamamen kişiye bağlıdır bence
Toprağa Değil İnsana Kök Salan Bir Bilincin Günlüğü: Tristan·168 syf.·1000Kitap
10/10
2026 12. kitabı
“Bir ağacın devrilmesi, koca bir kütüphanenin sessizliğe gömülmesiymiş…”
Kendi bahçemi yeşertme hayalleri kurarken, bir armut ağacının gövdesinde yükselen koca bir duygusal imparatorluğun yıkılışına tanık oldum. Bazen bir fidanı toprağa dikmeden önce, onun hikâyesini ruhunuza dikmeniz gerekir. Bugün size bahçemden önce zihnime kök salan üç yüz yıllık bir vedadan söz açacağım; çünkü ben bir ağacın zihninden dünyayı seyretmenin bu kadar sarsıcı olacağını hiç düşünmemiştim.
Tristan, üç yüz yaşına yaklaşmış bir armut ağacı, Dr. Lannes’in iki armut ağacından biri olarak bize sessiz bir yaşam dersi veriyor. Bir fırtına sırasında gövdesi topraktan ayrıldığında, kökleri yumuşayan toprakla birlikte gövdesinden kopuyor; bu an, hem Tristan’ın hem de Dr. Lannes’in hayatında bir dönüm noktası oluyor. Dr. Lannes, kalp yetmezliğiyle mücadele eden bir kardiyolog ve bu süreçte Tristan, ona tanıklık ederek, geçmişin ve anıların yükünü sessizce taşıyor. Tristan’ın bilinci, kendi varlığının sınırlarını, ölümden sonra ne olacağını ve insanların hatıralarını nasıl sürdürdüğünü sorguluyor. Küçük bir kızın gövdesine oyduğu heykellerde yaşayıp yaşamadığını, parçalarına ayrılan kütüklerde mi yoksa hâlâ kendisinde mi saklı olduğunu düşünerek varlığın anlamını çözmeye çalışıyor.
Ağaç, sadece kendi acısını değil, insanın acısını da taşıyor. Dr. Lannes’e duyduğu bağlılık, yaşlı hâlini izlerken hissedilen bir tür sevgi ve hayranlıkla birleşiyor. Tristan, Lannes’in oğlunu kaybetmesinin ağırlığını gövdesinde saklıyor ve ölümle yaşam arasındaki ince çizgiyi bizlere gösteriyor. Bu bağ, bir ağaç ile insan arasında kurulan en derin ve sessiz iletişimlerden birine dönüşüyor. Tristan, geçmişin acılarını, kayıpları ve hatıraları bedeninde hissederken aynı zamanda yeni nesillerle de bir bağ
Melisa
👍🏻👏🏻