Hırsızım ben... Basit bir hırsız... Söylediğim gibi bir kimse değilim. Sadece ceplerdeki fazla yükleri, sahiplerini rahatsız etmesin diye azaltan, nazik bir insanım ben... Ama toplum benim bu nezaketimi hırsızlık olarak isimlendiriyor...
Ve birçok kültürde tanrı sevgisini kazanmak için öylesine saygı kurum sallaşmaları oluyor ki, bazen kurban olarak insan bile gözden çıkarılabiliyor; yani, ne kadar saygılı olduğumu göstermek için benim için en değerli olan varlığımı öldüreceğim, çünkü bunu yaparsam sadece rol yaptığımı sanmazsın.
Bir dine mensup olmak gibi bir deneyim yaşayan kişi, hemen hemen her zaman, dahil olduğu toplulukta inanç beslenen dine ya da dinlerden birine girer. Bu alandaki imkânlar epey çoktu. Örneğin, Batı dünyasında, nadiren biri tanrıyı fil başının, maviye boyanmış bir fil başının temsil ettiği bir dine katılır. Oysa Hindistan'da mavi renkte bir fil başının temsil ettiği tanrıya tapanların sayısı az değildir. Nasıl oluyor da fil başlı tanrıların ortaya çıkması Hintlilere özgü oluyor da Hint geleneğinin bulunmadığı yerlerde olmuyor? Nasıl oluyor da Meryem Ana Batı dünyasında ortaya çıkıyor da kuvvetli Hıristiyan geleneğinin olmadığı Doğu ülkelerinde pek gözükmüyor?
Neden dinsel inançların ayrıntıları kültür bariyerlerini aşmıyor?
Ayrıntıları tamamen yerel kültür tarafından belirleniyor olup dışarıda geçerli şeylerden etkilenmiyor?