Heeeyy!! Hm2'nin incelemesiyle geldiiim^^ öncelikle birinci kitaptan bin kat daha iyi ve okuması keyifliydi!! O yüzden baya keyifle yazacağım incelemeyi.
Bu kitapla birlikte karakterlerimiz artık Gizlimandalar. Ama bu küçük zaferleri kısa sürüyor çünkü Gizlimanda sefa sürebilmek için bedeller ödemeniz gerekiyor bu bedellerde tören adlı oyunlarla oluyor.
Törende ya Giz olursunuz ya da Hiç. Gizler istediği kişi olabilmekte özgürken Hiçler iş hizmetiyle ilgileniyor ve pek de rahat bir hayat sürmüyorlar.
Gelgelelim bu oyunlara....
Benim distopik-fantastik kitaplarda en sevdiğim şeylerden biri hayatta kalma oyunlarıdır. Bu yüzden bu temaya bayıldım. Açlık oyunlarının o vahşi doğası ve hayatta kalma mücadelesiyle Squid Game'de ki akıl oyunları, takım oyunları ve ihanetler birleşmiş gibiydi.
Oyunları okumak çok keyifliydi. Bu oyunların karakterlerimizin iyi veya kötü kişisel gelişimlerine çok katkısı oldu. Dinamikler çok iyiydi. Karakterlerimizin hepsi çok iyi yazıldığından karakter karakter gideceğim.
Lunu
İlk kitapta pek sevmediğim o uyuz, bilmiş ve bencil kızın yerine çok daha düşünceli, duyarlı ve yardımsever bir kız geldi. Lunu'nun kişisel gelişimini çok beğendim, artık seviyorum. Öyle bir anda da gelişmedi, adım adım okuduk. Hodbin'le olan ortaklığı ona çok yaradı, çok iyi bir ikili oldular. Sadece gerektiği zamanda Arm'a yeterince önem vermediği için ona biraz kızgınım.
Hodbin
Ben içten içe ilk zamandan beri Hodbin'in içinde iyi birinin olduğuna inanıyordum, bencil tavırlar takınsa da ona inancım tamdı. Öyle de oldu. Lunu'dan farklı olarak Hodbin'in duvarları daha yavaş çatlamaya başladı. Hala bencil tarafları olsa da yavaştan artık o da daha yardımsever biri. Başkalarını da düşünüyor. Aynı şekilde Lunu da ona çok iyi geldi. Okuması çok zevkli