pınar günay
@pnRGny
11 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Gülünü böylesine önemli kılan onun için ayırdığın zamandır, demiş tilki. İnsanlar bu gerçeği unuttular . Ama sen unutmamalısın. Kendine alıştırdığın şeyden sonsuza dek sorumlusun artık. Gülünden sorumlusun sen.
Git, güllere bir daha bak. Seninkinin evrende tek olduğunu anlayacaksın. Küçük prens gülleri görmeye gitmiş.
-Benim gülüme benzemiyorsunuz. Üstelik hiçbir şey değilsiniz daha. Kimse sizi alıştırmamış kendine, siz de kimseyi alıştırmamışsınız. Hiç kimse ölmez sizin uğrunuzda . Benim gülümü gören herhangi biri onun size benzediğini sanabilir. Ama tek başına hepinizden daha değerli o. Çünkü onu ben büyüttüm. Yalnızca onu koydum cam fanusun altına. Yalnızca onu korudum. Yalnızca onun tırtıllarını öldürdüm. Yakınmalarını, böbürlenmelerini dinledim. Suskunluğuna katlandım. Çünkü o benim gülüm.
Aynı saatte gelmen daha iyi olur. Örneğin öğleden sonra saat dörtte gelirsen, saat üçten itibaren sevinmeye başlarım. Vakit ilerledikçe artar mutluluğum. Saat dört oldu mu heyecandan yerimde duramaz olur, telaşlanırım. Mutluluğun bedelini öderim böylece.
Şu buğday tarlalarını görüyor musun? Ben ekmek yemem. Buğdaylar işime yaramaz benim. Benim için hiçbir şey ifade etmez. Bu da hüzün verir. Ama senin altın renkli saçların var. Harika birşey olur beni kendine alıştırırsan . Altın renkli buğday, bana seni anımsatır. Buğday tarlalrındaki rüzgar sesini de severim o zaman. Lütfen alıştır beni kendine
Çöldeki çiçek
-İnsanlar nerede?
Bir gün bir kervanın geçtiğini görmüşmüş çiçek.
-İnsanlar mı? Hepsi altı, yedi tane sanıyorum. Yıllar önce bir kez görmüştüm. Ama kim bilir nerededirler şimdi? Rüzgar sürükleyip götürüyor onları. Çünkü kökleri yok onların.