O kadar basitleşmiş ve yıpranmışız ki. Sadece yeme, içme, uyku, aptalca lüks, pahalı kıyafetler ve eğlence peşindeyiz. Hiç kimsenin maneviyata ilgisi yok. İdealizm kaybolmuş. Herkes sadece daha fazlasını nasıl kazanacağını düşünüyor. Şarlatanlık, hırsızlık diz boyu. İnsanlar har vurup harman savuruyor. Bir yandan ülke yangın yeri, diğer yandan herkes vur patlasın çal oynasın.
Birilerinin saçma iktidar mücadelesi yüzünden, acılar yaşanıyordu. İnsanların mutluluğu, iktidar oyunları arasında ne kadar da zavallı bir konu haline geliyordu.