hantâl.

hantâl.
@poplarwinds
𓆞𓆟𓆞 çürüyerek filizlendim göğsünün kafesinden.
şimdi sen gittin ya ben uğurlayamadım seni içimde. sen gittin ya hani ben bir türlü aşamadım seni. beni bıraktığın sokağın kaldırımına çöktüm daha da kalkamadım oradan. sen gittin ya hani olurda dönersin geri. illa benim için dönmen şart değil kim bilir belki çok sevdiğin bir şeyi düşürmüşsündür de onu arama bahanesiyle dönersin diye kalkmadım bu kaldırımdan. öyle tuhaf bakan çok oldu bana. ben gittiğin yoldan bir an olsun gözümü ayırmadım ama hissettim yani onların bakışlarını. çok mu kötü duruyorum? sen dönsen bu hâlde görsen tiksinir, korkar mısın benden? ben kalkamam, bacaklarım el vermez yürümeye. belki ben kalktıktan sonra dönersin de ben olmam o sırada sonra sen tekrardan gidersin diye ödüm kopar. bağışla beni.
Reklam
bütün imkânsızlıkları mümkün kılacak kadar güzelsin. şiirler dökülsün yoluna, utandırdığın şairlerin hatrına.
hayatın sillesini acımasızca yiyen bedeninde gezindi gözlerim. dışarıdan bakan birine göre ne de heybetli duruyordun. oysa ben bilirdim gözlerinin derininde yatan matemi, yalnızca bana gözükürdü ruhunun ince kırıkları. parmak uçlarım kanlanıncaya dek okşamak isterdim kırıklarını da uzanamazdım sana.
bir gün engelleri sezeceğiz.ʼ saklandığımız köşeden kurtulup, birbirimizi hayallerin ötesinde bekleyeceğiz. aynı parkta, aynı ağacın altında, aynı bankta birlikte yenileceğiz. kaybetmeyi sevgiyle izleyeceğiz. bir sarılmadan uzak, bedenlerde tutsak; aynı gökyüzünün altında sessizce öleceğiz.
sakın üşütme. sakın yaşlanma. sakın yıkılma. sakın, sakın, o güzel ruhunu ayaza tutma. tahtadan defterler yap, deniz kabuklarından kutular, şiirin yetişemediği müzikleri duymak için kalbini yastığın altına koy. senden çalındıkça çoğalan hayatı, gözyaşlarından çıkardığın mutluluğu anlat. gözlerindeki aşkı değdir parmaklarının biçimlediği her rüyaya. senden bana ulaşan rüzgârın da adı bu olsun.
Reklam