"gülsene bir kere..." diye fısıldadı kulağıma.
"seni gülümserken görmeyeli yıllar oldu"
"sen gülersen bende gülerim," dedim.
ancak ikimiz de gülebilecek gibi durmuyorduk.
özgür alnını omzuma yerleştirip başını iki yana salladı.
"olmuyor, beceremiyoruz gülmeyi..."
"birlikte ağlıyoruz, birlikte ölüyoruz, birlikte acı çekiyoruz, ama birlikte gülemiyoruz. işte bizden çalınanlar...küçük bir tebessüm."
"geri alamayacağız."
"geri vermeyecekler."