Her gün, günbabmına yakın, üst katın sokağa bakan penceresinin önüne oturuyor. Perdeyi açıyor. Elinde, her seferinde küçük, yeşil bir dal (örneğin, ıtır) ya da bir çiçek (bir gonca gül ya da bir karanfil) sokağa bakıyor, yolunu beklediği biri varmışçasına.