Cehennem para babalarının icadıydı; amacı, yoksulların dikkatini mevcut sefaletlerinden saptırmaktı. İlk olarak, bundan bile daha beter bir durumda olabilecekleri tehdidini sürekli yineleyerek. İkinci olarak, itaakâr ve sadık olanlara, başka bir hayatta, Tanrı'nın krallığında, bu dünyada servetin satın alabileceği bütün her şeyin, hatta daha fazlasının onların olacağını vaat ederek.
Vaatlerin neredeyse hiçbiri tutulmaz. Fakirlerin, sıkıntıyı kabulünde itaat ya da tevekkül yoktur. Onların kabulü sıkıntının ardını görür ve orada isimsiz bir şey keşfeder. Bir vaat değil, zira (hemen hemen) hiçbir vaat tutulmaz; zamanın kesintisiz akışı içinde bir ayraç, parantez gibi bir şeydir bu. Bu parantezlerin toplamı da sonsuzluktur belki.
Yokluğun hiçlik olduğuna inanmaktan daha büyük bir hata olamaz. İkisi arasındaki fark bir zamanlama meselesidir. (Bu konuda bir şey yapamazlar.) Hiçlik önce, yokluk sonradır. Bazen ikisi kolayca karıştırılabilir: Kederimizin bir kısmı da bundandır.