Acıya tanıklık etmek dayanılmazdır. Öyleyse travma yaşayan bireylerin bunu hatırlamaya katlanamamalarına ve sıklıkla uyuşturucu ya da alkol kullanmaya başlamalarına ya da katlanılamayacak düzeydeki bilgileri akıllarından çıkarmak için kendilerini yaralamalarına şaşırmalı mıyız?
Travmayı geride bırakmak isteriz ancak beynimizin yaşamımızı sürdürmemizi sağlayan temel kısımları yadsıma konusunda çok iyi değildir. Travmatik deneyimden çok uzun bir süre sonra en küçük bir tehlike belirtisi karşısında bozulmuş beyin devreleri harekete geçebilir ve yoğun miktarda stres hormonu salınmasına neden olabilir.