Oğlum ben sende gideriyorum çocukluk özlemimi. Sevindiğinde seviniyor , heyecanlarına, gülmene, ağlamana ve hissettiğin her duyguya ortak oluyorum. Anne şefkatini, baba merhametini, dede evinde yaptığın şımarıklarını,yeni tanıştığın arkadaşların sana yeni dünyalar keşfettirmesini. Ne yapayım çok özledim çocuk olmayı ve dünyayı tanıma arzusunu. Biliyorum artık imkansız çocuk gibi hissetmek ve yaşamak; fakat senin sayende bu özlemimi bir nebze olsun söndürebiliyorum. Çocukluk denen bu leziz yemeği tadamasam da kokusunu içime çekip o derin isteğin ateşini kalbimde soğutabiliyorum.