ece peker
@ppeekk
71 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
"yirmi kadardılar, yüz kadardılar, binlerceydiler,
zayıf ve çıplak, zırhlı vagonlarda titriyordular,
tutunmaya çalışan tırnaklarıyla geceyi delip geçiyorlardı,
yirmi kadardılar, yüz kadardılar, binlerceydiler,
kendilerini insan sanıyorlardı, aslında artık sadece rakamdılar,
onlar için zarlar çoktan atılmıştı.. "
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"insanoğlu garip bir yaratık. geriye dönüp, nereden nereye geldiğine pek bakmaz. övüldükce,alkışlandıkca kendine güveni artar ve herşeyin en iyisini sadece kendisinin yaptığını sanar. gitme zamanının, değişiklik zamanının geldiğini göremez veya kabul etmez.
oysa toplumlar, altı dibine kadar açılmış ateşte kaynatılan su gibidirler. ısı artdıkca, buhar dışarı çıkmaya çalışır. delik bulamazsa kapağını fırlatır...
işte demokrasilerin en güzel yanı budur. demokrasinin kuralları iyi işletildiğinde bir subap görevi yaparlar. kapağı patlatmadan sıkışmayı yok ederler.
demokrat partinin talihsizliği daha emekleme dönemindeki bu demokrasinin kurallarını bir türlü işletememesi veya işletmek istememesiydi. alkış aldıkca kendine güveni artmış, bir defa özgürlüğü tatmış çevreleri -bunlar ne kadar kısıtlı olursa olsun- sertlikle baskıyla yola getirebileceğini sanmıştı. sonunda artık işin ucu kaçmış, tren rayından çıkmış dengeler bir defa bozulmuştu.
deneyimli demokrasilerde en yapılmayacak, en düşünülmeyecek şeyler yapılmaya düşünülmeye başlanmıştı.
final çizgisi için geriye sayma 1959 baharında başladı. ve bir yıl boyunca ülke soluk soluğa "geliyorum" diyen bir ihtilale doğru koştu. bu adeta demokrasinin intihar koşusuydu."
Aslında insan yalnızlığına bir tanık, hatalarına da bir suç ortağı arar hepsi bu. Yalnızlığından ayrılmak istemeyen ve hatalarını tekrar etmekten vazgeçmeyen benim gibi birisi de hayatını boş yere tüketir işte böyle . Tek tesellim düşünen, okuyan ve yazan biri olmuşluğum. Böylece gelecekte benimle gönül bağı kuran pek çok dostum olacak. Ölüler aleminde gördüğüm saygıyı ve değeri de buna bağlıyorum.
Milena sevgili dostum !
Şimdilik araftayım ve gelişin cennetim olacak, seni bekliyorum..
Veda yok. Bir köşede beni gözleyen yerçekimi beni tamamıyla aşağı çekmedikçe veda yok ama sen yaşıyorsan nasıl olabilir.
Ama asıl sorun sanırım benim. Çünkü öyle olmak istemesem de çok can sıkıcı biriyim, sanki bir tabut kapağı kadar iç karartıyorum.