Sevişirken iç içe geçen, solukları karışan, birbirine en yakın hale gelen insanlarin, sonradan bu kadar yabancılaşmasına, hatta can yakmaya çalışmasına hep hayret etmişimdir. Önce en büyük haz, sonra en büyük can yakma, ne tuhaf.
Her nasıl olursa olsun, iyi kalpli de olsalar kötü kalpli de, kahraman da olsalar gaddar da, her daim kendi halklarının kanındandır yöneticiler. Halkın ruhunun yansımalarıdır. Kendi halklarının evlatlarıdır. Halk nasılsa, onlar da her daim öyledir. Bu yüzden, halkların hak ettikleri iktidarla ve yöneticilerle yönetildiği uzun zamandır söylenegelir.