geçmiş kuşakların ustası gönlünü vererek yarattığı üründen ötürü gurur duyar, sanatını yakın ilişki içinde bulunduğu çırağına en az birkaç yıllık bir sürede öğretir, bireyleşmiş olmaktan ötürü kendine saygı duyardı. günümüz çalışanıysa, sistemi oluşturan mozaiğin yalnızca çok küçük bir parçası. üstelik çoğu kez sistemin bütününden ya da sistem içindeki yerinden de haberdar değil. bireyin sistem içindeki yerini hiçe indirgeyen böylesi bir dünyanın insanda yarattığı kopukluk bazen davranış bozukluklarına neden olmaktadır. aslında çağdaş toplumların en önemli ruh sağlığı sorunu da budur!