Almila Çağla
@prmca112
Dilsûhte | La Loba | Married | HM | Now a mother |
Reklam
İki insan birbirini kalpleri yerinden çıkasıya severler,sonrasında ya kavuşurlar ya da kavuşamadıkları için hasta düşüp ölürler diye biliyordu.Oysa şimdilerde her şey gibi bu hisler de naylonlaşmış,paketlenip marketlerde sıra sıra dizilip satılacak kadar alaladeleşmişti.
Birini sevmek, onunla mutlu olmak neden bu kadar imkansız? Kendini dünyanın geri kalanından ayrı bir yere koyup birbirini seven iki insanın bir arada durabilmesi, neden bu iki insan dışındaki her şeye bağlı? Hayat ne güzel aşık olunca halbuki, her şey nasıl ışıl ışıl, nasıl rengarenk. İnsan, değil sevmenin, dünyanın sonu gelmeyecek sanıyor sevince. Aşk olup vuslat olmayınca ne zor, ne fena ama. Bir başına, damla damla eriyen bir kardan adam gibi eksilirken onun artık başka tepelere yağacağını bilmek ne büyük işkence.
Para nasıl olsa, nerede olsa kazanılır, karın nasıl olsa doyardı ama insan, başka bir yerde olma, bambaşka bir dünya parçasınca çevrelenme hissiyle dolduğunda yepyeni biri olurdu ve bu paradan bile kıymetliydi.