"İnsan oğlu ne garip böyle sevgili Güneş.
Kendi bir kere doğar, her yıl kutlar doğuşunu.
Sen her gün doğarsın, kutlamayı bırak,
ne kadar muazzam bir düzene imtisal ederek, doğduğunu fark etmez bile.
Hattâ çoğu zaman kızar, öfkelenir sana.
- Terlettin bizi iyice, der.
- Çok parladın gözümüzü alıyorsun, der.
- Kış vakti güneş mi olurmuş, der.
Der de der...
Sense aldırmadan doğmaya devam edersin.
Doğmaya ve yeniden doğuşların var olduğunu bize hatırlatmaya."
...
Bilemiyorum daha ne zamana kadar sürecek bu ahvallerimiz...
Ne zaman hiçbir karşılık beklemeden iyilik yapabileceğiz?
Ne zaman hiç tanımadığımız birine gülümseyecek, anne babalarımız yanımızdayken kıymetlerini bilecek ve ne zaman eşlerimize huzur vereceğiz, ne zaman iyi birer anne-baba ve çocuk olabileceğiz?
Ne zaman anlayacağız birbirimizi?
Ne zaman?
Ne zaman?
Hangi ikindisinde ömrün?
...