"3391." diye mırıldandı bir anda, "Aramızda tam 3391 kilometre var." O an içime büyük bir yağmur bulutu oturdu sanki.
"Aramızda bir dünya var." dedim. Gülümsemeye çalıştım, "Bir an ufak bir korku hissettim."
"Korku mu?" Sesinde hayret vardı.
"Evet... On gündür sürekli konuşuyoruz, gece gündüz... Oysa aramızda tam 3391 kilometre var. Bir gün görüşmek istesek bile biz bu kilometreleri aşamayız." Kendinden emin bir nefes aldı.
"Yan yana dizilmiş dört rakamdan mı korkacağız?"
gelmemeyegidenadam: özür dileme. uzun zaman sonra ilk defa kendim uyanmadım. beni sen uyandırdın İzmir.
egeninincisi: peki, nasıl hissettiriyor mesajla uyandırılmak? :)
gelmemeyegidenadam: yalnız değilmişim gibi.
egeninincisi: yalnız olduğunu sanmıyorum Ege.
gelmemeyegidenadam: haklısın. artık yalnız değilim.
egeninincisi: artık yalnız olmayacaksın :)