ekrem
@prometheus00
Öğretmen
Yeni Türk Edebiyatı YL
İstanbul
576 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Acaba asıl İstanbul, özlenen, daha bir saat ötelerde bile özlenen, hayallerimizin, rüyalarımızın ve hatıralarımızın İstanbul’u mudur?
Reklam
Ben, sandallar içinde bir sandal, denizler içinde bir deniz, insanlar içinde bir insan.
Haydarpaşa İstasyonu’na baktım. Kocaman kapılarından ötede kırmızı yeşil fenerli, demiryollu, trenli, yolculu, meraklı, düşünceli, perişan, yerini bulmaya çalışan bir âlem vardı. Her gün yüzlerce tren binlerce hikâye getiriyor, binlerce hikâye alıp gidiyordu. İstasyon kapıları insan alıp insan veriyordu.
Ben kendimi unutsam o olsam, o kendini unutsa ben olsa…
Anlamıştım. Her şeyi anlamıştım. Onu (bütün kalbimle) sevdiğimi anlamıştım. Şimdi yoldaydı. Evine doğru gidiyordu. İçinde garip bir şey vardı. Bu belki de sevilmediğini bilmekten doğan bir elem, belki de sevildiğini bilmekten doğan bir hainlikti.
Reklam