Magda Lemonnier, gazetelerden sözcükleri, her boyuttan sözcükleri kesiyor ve onları kutularda saklıyor. Kırmızı kutuda
öfkelileri , yeşil kutuda sevgi dolu sözcükleri. Mavi kutuda tarafsızları,sarı kutuda hüzünlüleri saklıyor. Saydam kutuda ise
sihirli olanları.Bazen kutuları açıyor ve sözcükler istedikleri gibi karışsınlar diye, hepsini masanın üzerine boşaltıyor. İşte o zaman sözcükler ona olan biteni anlatıyor ve olacak olanı haber veriyorlar.
Çocuklar için ayrı ağaç, ayrı deniz, ayrı gökyüzü yapmamış doğa. Hep aynı ağaç, aynı deniz, aynı gökyüzü. Çocuklar bunlardan kendilerince ayrı anlamlar çıkarıyorlar. Ona bakarsan, herkesin ağacı, denizi, gökyüzü başkadır. Doğa, herkesin kendi dünyasına, herkesin kendi kişiliğince giriyor.
Kendilerine bu kadar çok güvenmeleri aptallıklarından.Benimle aynı düzeyde olan insanlara söyleyeceğim birkaç söz , bunlarla yapacağım en uzun konuşmalardan daha etkili olacak ve her şeyi aydınlatacaktır.
Umutsuz insan korkunç insandır. Kendinden, geçmişinden,
geleceğinden, insanlıktan, yurdundan, bütün güzel şeylerden,
umuttan umudunu kesmiş insan korkunç insandır, onun
yapamayacağı insanlık dışı davranış yoktur. Hele bu kişi, politikacıysa beterin beteri, korkuncun korkuncudur.
Umut kesikliği kötüdür.