Hepimiz Eflatun idealarindan bu dünyaya düşmüş görüntüler değil miyiz şunun şurasında? Hepimiz bir rüyanın derinliğinde ahidlesmedik mi? Bunun için önemli değil mi "insanın gördüğü rüyaları hatırlaması?" Hepimiz alem-i misalden alem-i şühuda düşmedik mi? Ve değil mi ki Hz. Peygamber, "İnsanlar uykudadırlar. Öldükleri zaman uyanırlar", buyurmuştur. Ve yine o insanlar öldüğü zaman her şey, aradan bir perde sıyrılmış gibi düşten gerçeğe dökülür. "Üzerinden örtünü (perdeni) kaldırdık. Bugün gözlerin daha keskindir", (Kaf s.22).
İyi ki bir dusteyiz.
İyi ki ölüm var.